soorena

2003-08-26T21:30:00.000-07:00

اين متن رد به خاطر علاقه خودم به شهر قصه عينا از سايت ميراث فرهنگي كپي كردم.
روايت گر قصه در گفت و گو با « محمود استاد محمد »
شهر قصه با مرگ بيژن مفيد تمام شد

الهه خسروي يگانه

سيگار 57 ، راه پله هايي كه به زيرزمين مي رسد ، خانه اي شلوغ با كاغذهاي پراكنده در هر گوشه اش ، كتابخانه اي كوچك كه از نامه هاي « عين القضات » تا «هيس » كاتب در آن به چشم مي خورد ومردي كه در هاي و هوي شهري كه ديگر شهر قصه نيست ،گم شده است . ما به خاطر نمي آوريم . يعني نسل ما هيچ تصوري از سالن هاي مملو از تماشاچي آن هم در جايي مثل سالن تئاتر ندارد . هيچ نمي فهمد صف طولاني آدم هايي كه براي گرفتن بليط يك نمايش پشت سر هم ايستاده اند چه تصويري مي تواند داشته باشد و به هيچ وجه نمي تواند درك كند كه با حسي سرشار از رضايت از روي صندلي سالن تئاتر برخاستن چه طعمي دارد .
اما « محمود استاد محمد » اين روزها را به ياد مي آورد . روزهايي كه به قول خودش تماشاچي از دروديوار بالا مي رفت تا به تماشاي تماشايي ترين تئاتر ايران بنشيند .
« شهر قصه » . قصه اي كه هيچ وقت كهنه نشد . قصه شهري كه در آن آدم هايش هيچ وقت نمي ميرند بلكه هر روز و در هر زماني چنان به قالب شخصيت هاي امروزي در مي آيند كه انگار اين قصه هيچ وقت تاريخ مصرف نخواهد داشت . قصه اي كه خالقش كسي بود به نام بيژن مفيد . قصه گويي كه ديگر نظيرش پيدا نشد تا دوباره قصه اين شهر روايت شود تا از پس لبخندها و گاهي قهقه هايي كه بر لبانمان مي نشيند ، برقابرق اشك در چشم هايمان بدرخشد به خاطر آن همه تلخي كه اين قصه دارد و آن همه اندوه كه روايت مي شود .
حالا سالها از مرگ بيژن مفيد آن هم در غربت مي گذرد . خاله سوسكه و آقاموشه در پيچ و خم كوچه پس كوچه هاي روزمرگي گم شده اند و تنها خر خراط مانده است با آن صداي غمگين : « آره ! داشتيم چي مي گفتيم ؟ ... بنويس ... » . و ما مي نويسيم . قصه شهر قصه و قصه گويش هايش را . قصه شهري كه مردمانش « كه خوب بودند ، ساده و بي ريا بودند » ديگر همه چيز را از ياد برده اند تا فقط سوز آواز آنها برايمان بماند . آنها كه رفته اند و از خاطرها محو شده اند . آنها كه هنوز هم انگار براي ما مي خوانند . براي دل هايمان كه ديگر دل نمي شود .
با استاد محمد گفتگو كرده ايم . اول قرار بود درباره سابقه تئاتر در ايران و وضعيت اش در زمان حال صحبت كنيم . ولي نشد . يعني نمي شود كه مقابل استاد محمد بنشيني و از بيژن مفيد نپرسي .از عباس جوانمرد ، آربي آوانسيان و عباس نعلبنديان. و نمي شود به قصه اش گوش ندهي . قصه غمناك شهر قصه و بازيگرانش را كه چطور از هم پاشيدند تا هر كدام در گوشه اي به آرامي از خاطر بروند و تئاتر ايران در كل تاريخ خود يكي از استثنائي ترين فرصت هاي خود را براي داشتن يك گروه خلاق و منحصر به فرد از دست بدهد . با او گفتگو كرديم تا تجديد خاطره اي كرده باشيم از او و هم بازي هايش . از او و روزهاي اجرا ي شهر قصه و آسيد كاظم . نخستين كار حرفه اي او كه نظر بسياري را به خود جلب كرد .او و همه كساني كه روزي تئاتر اين مملكت را بر اوج قله ها نشاندند .

دروازه دولاب با خانه هاي تناتنگ اش در سالهاي آغازين دهه سي فقط يك محله نبود . آن هم با مختصات محله هاي پايين شهر كه حس زندگي را در آدم مي كشت چه برسد به اينكه كسي در آن محله ها به چيزي به نام هنر فكر كند و بپردازد و دست بر قضا در آن يگانه هم شود . اما دروازه دولاب در آن سالها فقط يك محله نبود . چرا كه ...
« من در محله اي زندگي مي كردم كه بطور اتفاقي يكي از اهالي آن « نصرت رحماني » بود و يكي ديگر از اهالي آن « بيژن مفيد » . خانه ما به خانه نصرت رحماني خيلي نزديك بود و من فكر مي كنم از 12 سالگي با او آشنا و شيفته اش شدم . در واقع نه شيفته شعرش ( هرچند كه آن هم دخيل بود ) بلكه شيفته شخصيت نصرت . 14 يا 15 ساله بودم كه بيژن مفيد كه از اداره تئاتر به نوعي فاصله گرفته بود در يكي از خانه هاي پيشاهنگي كه در محله مان بود جايي را اجاره كرد براي تمرين تئاتر . تئاتري كه بازيگرانش همه خود بچه هاي دروازه دولاب بودند . من نرفتم . چون اصلا فكر نمي كردم جنم بازيگري داشته باشم. نصرت به من گفت : برو! من هم حرفش را زمين نينداختم و رفتم . اما نه به قصد ماندن و ماندگار شدن . يعني رفتم كه فقط سري بزنم و برگردم كه ماندگار شدم . »
حالا سي سالي مي شود كه اين بازگشتن به تاخير افتاده است . و او هنوز به بيژن مفيد فكر مي كند و آن اتاق تنگ و تاريك كه در آن شهر قصه را شروع به تمرين كردند .
« بيژن از همان زمان شهر قصه را شروع كرد به تمرين . شهرقصه اول يك كار يكساعته بود و فرق داشت با چيزي كه الان هست . »

ــ از اول هم همان نقش خر را بازي مي كرديد ؟

ــ «بله از همان روز اول . تمام آن مدت مسئله كار بيژن بيشتر آموزش بود . آموزش او هم خيلي وسيع بود . من خوب يادم هست كه در مورد ادبيات و شعر وموسيقي و نقاشي خيلي به ما چيز ياد داد . يعني ساعات كار ماتقسيم مي شد در اين عناوين . مثلا كلاس هاي شعر بيژن خيلي جدي بود . چون او اعتقاد داشت كسي كه تئاتر كار مي كند نمي تواند ادبيات را نشناسد . نمي تواند از موسيقي خبر نداشته باشد ـ به همين دليل كلاس سولفژ مي گذاشت چون خودش موسيقي را خوب مي دانست ـ همين طور نقاشي و مجسمه سازي . بخاطر همين برنامه هاي آموزشي اش خيلي وسيع بود . البته ساعت كار هم مثل حالا نبود . ما از ساعت 5 بعدازظهر هر روز بدون استثناء تا ساعت 12 شب كار مي كرديم . روزهاي جمعه هم از صبح تا بعد از نصفه شب» .

ــ نمايشنامه شهرقصه از اول همان متني بود كه بعدها روي صحنه رفت يا به صورت كارگاهي نوشته شد ؟

ــ« نه ، نه ، كارگاهي كار نشد . بيژن ، اول شهر قصه را بطور مختصر و براي كودكان نوشته بود . حتي وقتي كه من وارد كار شدم متن شهر قصه كه تايپ شده بود يك متن كوتاه چند صفحه اي بيشتر نبود .از همان متل معروف " خر خراطي مي كرد ، بز بزازي مي كرد ، اسب عصاري مي كرد ، فيل اومد آب بخوره افتاد و دندونش شكست " شروع مي شد و مي رسيد به داستان « خاله سوسكه» و « آقا موشه » و با قصه آنها تمام مي شد . اصل محتواي شهر قصه كه بعدها به صورت تراژدي فيل شكل گرفت ، چيزي بود كه بيژن بعدها به شهر قصه اضافه كرد و ماجراي فيل خط دراماتيك قصه شد . اين اتفاق در طول سه سال تمرين رخ داد . ولي كارگاهي به آن معناي معمول كه ما از كارگاه مي شناسيم به هيچ وجه نبود . يعني بيژن ، صحنه به صحنه نمايش را مي نوشت و ما كار مي كرديم » .

ــ پس شما كار خود را با شهر قصه آغاز كرديد .

ــ «بله . حتي يكبار من بدون اجازه بيژن خواستم در يك نمايش ديگر كار كنم . مهدي فتحي يك نمايش از محمود دولت آبادي را به روي صحنه مي برد و دولت آبادي به من گفت كه برو و اين نمايش را بازي كن . چون مهدي دنبالت مي گردد . من رفتم و آن فضا را خيلي پسنديدم . اما هم مي دانستم كه اگر به بيژن بگويم اجازه نمي دهد و هم دلم نمي آمد كه كار نكنم . چون بازيگران خوبي مثل سعيد سلطانپور، مهدي فتحي و ناصر رحماني نژاد در آن بازي مي كردند . بالاخره من تصميم گرفتم بدون اجازه بيژن با آنها كار كنم . اواسط كار بود كه بيژن فهميد و ديگر اجازه نداد . من هم خيلي متاسف شدم . ( مي خندد ) »
اما زمان نوشتن استاد محمد خيلي پيشتر از اين ها آغاز شده بود . از 12 سالگي. آن هم با خواندن كتاب هاي نويسنده اي به نام صادق هدايت .
ــ « من پيش از اينكه با بيژن و اصلا با تئاتر آشنا شوم به دليل آشنايي با نصرت اصلا يك جوري با ادبيات آميخته شده بودم . يادم هست كلاس ششم ابتدايي را كه تمام كردم ، 12 ساله ام بود ، همه صادق هدايت را با كمك نصرت خواندم . خب ! معلوم است وقتي يك بچه 12 ساله يكباره شروع كند به خواندن هدايت آن هم اين نويسنده كه توسط كسي مثل نصرت رحماني به او معرفي شده و او در ذهن آن كودك تصويري بسيار دلپذير از اين نويسنده ترسيم كرده است ، چه تاثيري روي او بگذارد . هدايت ،تاثير عجيب و غريبي روي من گذاشت . يعني اصلا هدايت نگاه مرا نسبت به زندگي ، خانواده و فاميل عوض كرد . حتي تعريف آدم براي من تغيير پيدا كرد . اين است كه من وقتي سراغ بيژن رفتم اصلا به قصد ماندن نرفتم . رفتم چون توي محل كار مي كرد . رفتم چون نصرت گفته بود كه بروم . پيش از آن يك چيزهايي مي نوشتم . اما برخلاف تصور خيلي ها هيچوقت شعر ننوشتم . اصلا حال و هواي شعر نوشتن را نداشتم و هيچ زماني هم سعي نكردم كه شعر بگويم . ولي قصه مي نوشتم . با آشنايي با بيژن پاگير او شدم . بيژن تاثيري روي من گذاشت كه من ديگر نزد او ماندگار شدم و بيژن شد همه حيطه تصور و خيال من . تا 18 يا 19 سالگي كه با بيژن كار مي كردم ديگرننوشتم . تا زماني كه از او جدا شدم » .

هم بازي هايتان• در شهر قصه چه كساني بودند ؟

ــ« حسن استاد محمد برادر من نقش ميمون را بازي مي كرد . فرخ صوفي ، خرس ، فرهاد صوفي ، سگ ، عباس جاويدان ، روباه ، حسين والامنش ، فيل ، تهمينه مدني ، خاله سوسكه ، هومن مفيد ، آقا موشه ، رشيد كنعاني ، بز ، جميله مفيد ، گوينده . الان كه مي گويند اردلان و بهمن و هنگامه مفيد جزو گروه بودند اصلا صحيح نيست . از خانواده مفيد فقط هومن بود كه دبستان مي رفت . اما زماني كه ديگر گروه افتاد در مسير اجراهاي حرفه اي، خانواده مفيد به گروه اضافه شدند . ولي اين يكسال بعد از اجراي شهر قصه بود . بعد از آن ما از بيژن جدا شديم» .
و اين آغاز قصه تلخي است كه هيچ وقت تمام نشد . قصه كدورت ها و سوء تفاهم هايي كه فقط و فقط منجر به از بين رفتن يكي از شانش هاي بزرگ تئاتر ايران گرديد تا خالق آن قصه و بازيگرانش هركدام سالهاي بعد را در حسرت آن روزهاي صميمي سپري كنند .

• چرا از گروه آقاي مفيد جدا شديد ؟

ــ «يك اختلاف گروهي پيدا كرديم . كل گروه و نه شخص من و آن برمي گردد به همان مسئله كارگاه نمايش . يعني از نظر تاريخي درست مصادف است به مقطعي كه كارگاه نمايش شكل گرفت» .

كارگاه نمايش براي• چه ودر چه سالي شكل گرفت ؟ چه گروه هايي در آن مشغول به كار بودند .

ــ« مبناي شروع كارگاه از پايان جشن هنر دوم بود . شايد سال 47 . در جشن هنر دوم يك مسابقه نمايشنامه نويسي راه انداختند كه نصرت نويدي با نمايش « سگي در خرمن جاي » اول شد . عباس نعبلنديان دوم شد و بيژن مفيد هم دعوت شده بود . نمي دانم كه او هم در مسابقه بود يا نه ولي نمايش نويدي كارنشد . ايرج انور « مردي با دو طبق » را كار مي كرد و اصلا به جشن هنر نرفت . آربي آوانسيان هم « پژوهشي ... » را كار كرد . بيژن هم كه داشت شهر قصه را تمرين مي كرد . اين دو نمايش به جشن هنر رفتند و بعد از اتمام جشن هنر قرار بر اين شد كه تلويزيون و سازمان جشن هنر سازماني مستقل از وزارت فرهنگ و هنر بسازند . آن سازمان تئاتري همين كارگاه نمايش شد . اسم گروه بيژن مفيد « آتليه تئاتر » بود . آتليه تئاتر همان WORK SHOP انگليسي هاست كه آن روز خيلي در ايران باب نبود . قرار بر اين شد كه آربي آوانسيان ، بيژن مفيد و ايرج انور با گروه هايشان در اين كارگاه به عنوان سه كارگردان شروع به كار كنند . بيژن به دلايلي اين مسئله را قبول نكرد و كنار كشيد . ايرج و آربي آوانسيان ماندند و بعدها شهروز خردمند هم اضافه شد و كارگاه شكل گرفت . بيژن دو يا سه سالي از كارگاه فاصله داشت تا اينكه فكر مي كنم سال 52 به عنوان بازيگر در نمايش آربي آوانسيان دوباره وارد كارگاه شد» .

ــ داشتيد مي گفتيد ، چرا از آقاي مفيد جدا شديد ؟

ــ« در آن زمان استراتژي گروه ما عوض شده بود و ما در ترديد مانده بوديم كه چه بايد بكنيم . ما برنامه هاي ديگري براي گروه داشتيم . يعني بيژن داشت . او مي خواست كه يك گروه مستقل داشته باشد. او به ما ضرورت گروه مستقل را آموخته بود و به خاطر همين اين موضوع خيلي براي ما اهميت پيدا كرده بود .اينكه مستقل باشيم و خودمان يك سالن تئاتر بسازيم . اين در اوايل كار مثل رويا بود ولي ما به آن مقام رسيديم . خوشبختانه شهر قصه موفق شد و درآمد مالي اش فوق العاده زياد بود. بيژن نيز جايگاه بالايي پيدا كرد . طوري كه از طرف مقامات و شهرداري وقت تهران تصميم گرفته شد كه زميني در 400 دستگاه همين ميدان ژاله به گروه ما براي ساختن سالن تئاتر داده شود . اصلا قرار شد سند رسمي اش را شهرداري به اسم گروه آتليه تئاتر كند و ما به همه اهداف و روياهايمان داشتيم مي رسيديم» .

•
چه چيزي تغيير كرده بود ؟

ــ« نمي دانم چه چيزي تغيير كرده بود ولي بيژن ديگر دنبال ساختن تئاتر مستقل و گروه مستقل نبود . شايد مسئله كارگاه نمايش كه پيش آمد به بيژن پيشنهاد شد كه اصلا اين كارگاه براي او ساخته شود . اينها همه تاثير گذاشت تا بيژن ديگر به دنبال گروه مستقل نباشد .گفتم كه سال 44 او از اداره تئاتر فاصله گرفته بود . من نخواستم كلمه اخراج را به كار ببرم . ولي بيژن به دليل مسائل شخصي از اداره اخراج شده بود. البته او در اداره تئاتر سمتي نداشت و عباس جوانمرد به خاطر علاقه اي كه به بيژن داشت و به او به عنوان يك نمايشگر با استعداد اعتقاد داشت او را در گروه هنرملي جاي داده بود . ولي به خاطر اختلافاتي كه پيش آمده بود بالاخره آنها بيژن را از اداره اخراج كردند .اما در سال 48 وضع چنين نبود و او كسي شده بود كه بخاطرش، سازمان تئاتر احداث مي كردند . اينها همه تاثير مي گذارد و گذاشت . اختلاف گروه با بيژن از آنجا آغاز شد كه ما شهر قصه را سه سال تمرين و يكسال هم اجرا كرديم . در تمام شهرستان و در تهران . در خود پايتخت سه ماه تمام روزي 2 يا 3 سانس بازي مي كرديم و عجيب هم فروش داشت . اگر مي خواستيم 2 سال ديگر هم اجرا كنيم فروش داشت . يعني اصلا از قبل رزرو مي شد ولي ما برنامه مان اين نبود . ما گروه تجاري نبوديم . گروه حرفه اي هم نبوديم . در واقع ما به دنبال خط گروه مستقل بوديم . بيژن گفت شهرقصه را ادامه دهيم . يعني خودمان يك سالن اجاره كنيم و شهر قصه را ادامه دهيم . اختلاف از سالن انجمن دوشيزگان و بانوان كه اصلا سالن تئاتر نبود بالا گرفت . آن سالن يك سالن سخنراني بود كه ما خودمان درستش كرديم . صحنه برايش بستيم حتي سكوهاي تماشاگر را با بچه ها درست كرديم .نمايش شروع شد. ظرف يك هفته براي 6 ماه بعد بليط رزرو شد . ما به بيژن گفتيم آخرش كه چي؟ بر فرض كه ما 6 ماه ديگر هم اين كار را ادامه دهيم سرانجام هم شما مستهلك مي شوي هم ما. فقط هم پول درآورده ايم . در حاليكه ما پول نمي خواهيم چون ديگر كه نمي خواهيم سالن تئاتر بسازيم . پس فقط كار كنيم كه پول دربياوريم ؟ اعضاي گروه هم همه جوان بودند و اصلا پول نمي خواستند . پول بگير هم نبودند . يعني احتياج نداشتيم كه بگيريم .همين جا بود كه ما جدا شديم » .
و سكوت . و مرور خاطرات تلخ . وما هيچ نمي دانيم كه در ذهن محمود استاد محمد چه مي گذرد . و نمي دانيم كه او به چه مي انديشد و دنبال جواب چه سئوالي است ؟
ــ «بعدها شنيدم كه گفتند ما هنگام جدايي از بيژن با او جروبحث كرديم . من از شنيدن اين حرف خيلي خيلي ناراحت شدم طوري كه يك هفته اي مريض بودم . امكان ندارد ما چنين كاري كرده باشيم . آن هم با كسي مثل بيژن مفيد . كه براي همه ما نيمه خدا بود . بيژن يك كلمه گفت كه اگر مي خواهيد ، كار كنيد و اگر نمي خواهيد، برويد . من فردا از چوب هنرپيشه مي سازم . ما مي دانستيم كه بيژن مي تواند اين كار را انجام دهد چون همه بچه هاي گروه اين اعتقاد را داشتند . بيژن اين حرف را زد و رفت و ما بلند شديم و بدون هيچ سروصدايي حتي بدون خداحافظي از ترس اينكه مبادا با او روبه رو شويم ، بيرون آمديم .اين موضوع ساعت 12 شب در انجمن دوشيزگان و بانوان اتفاق افتاد . ما آمديم بيرون و آن شب بر ما چگونه گذشت ، بماند » .

بعد از آن شب چه اتفاقي افتاد ؟•

ــ « رفتم ! فرداي آن روز به محمود عزيزي كه آن زمان تازه به گروه ما وارد شده بود گفتم به سراغ بيژن برود و از او هزارتومان قرض براي من بگيرد . حتي نوشتم كه آقاي مفيد هزارتومان به من قرض بدهيد . نگفتم هم كه براي چه مي خواهم . محمود رفت و گرفت و من با او جلوي يكي از گاراژهاي تهران يعني گاراژ «لوان تور» كه يكي از اين شركت هاي مسافربري بود قرار گذاشتم . محمود پول را گرفت و بليط گرفتم . بليط دورترين جايي كه اتوبوس هاي آن شركت مي رفت و بندرعباس دورترين نقطه بود . سوار شدم و رفتم بندرعباس . فقط مي خواستم بروم و در تهران نباشم . جدايي از بيژن اصلا كار ساده اي نبود ولي نمي توانستم ديگر در تهران بمانم . رفتم بدون اينكه اصلا بدانم بندرعباس كجاست يا اينكه كسي را در بندرعباس داشته باشم يا اصلا موقعيت سفر را داشته باشم . به خانواده ام هم خبر ندادم چون اگر خانواده ام مي دانستند كه من مي خواهم به سفر بروم اصلا نمي توانستند بپذيرند . من فقط 18 سالم بود . بندرعباس كه رفتم ، آنجا ، با حسين احمدي نسب يك گروه تئاتر درست كرديم . نمايش « ريل » نوشته دولت آبادي را آنجا كار كرديم .»

« آسيدكاظم » . اين نام اولين نمايشي است كه محمود استاد محمد آن را كار كرد . آنها كه ديده اند گفته اند اين نمايش در زمان خود يك اتفاق و يك كار منحصر به فرد بوده است . هنوز هم پيشكسوتان تئاتر « آسيدكاظم » را به ياد دارند . حكايت مردي كه رفت و ديگر بازنيامد . استاد محمد درباره چگونگي خلق شدن اين نمايش مي گويد :
من در آن گروه كار مي كردم ولي فكر آن گروه مستقل كه بيژن در ذهن ما جاي داده بود يك لحظه هم رهايم نمي كرد . تا اينكه با چند جوان بيرون از اداره آشنا شدم. كساني كه به تئاتر علاقه داشتند . در خيابان نظام آباد در يك مكان وحشتناك شلوغ چون ارزان بود اتاق اجاره كرديم . و شروع كرديم به تمرين تئاتر . همه آن بچه ها كاركنان ايران ناسيونال بودند و مكانيكي مي كردند .

ــ چه متني را كار كرديد ؟

ــ« مشكل همين جا بود . چراكه هيچ متني نداشتيم . فكر « آسيد كاظم » را نصرت رحماني سالها پيش به من داده بود . در دروازه دولاب آن طرف چهارراه ،يعني نبش غربي يك پياله فروشي خيلي قديمي بود . يك اتفاقي در آن پياله فروشي رخ داده بود كه خود نصرت شاهدش بوده . « آسيدكاظم » آدمي كه به جرم قتل بازداشت شده بود و چندين سال را در بندرعباس در تبعيد سپري كرده بود بعد از 8 سال از بندرعباس آزاد مي شود و برمي گردد و مي آيد در همان پياله فروشي سر محل . مردم محل او را نمي شناسند و شروع مي كنند پشت سراو بدوبيراه گفتن . چون شنيده بودند كه آزاد شده است . و يكي از كساني كه به او بدوبيراه مي گويد پسر خودش است . تا اينكه آخر شب مردم « آسيدكاظم » را مي شناسند . و او چون شاهد بوده كه برادرش ، پسرش و رفيق هايش از سر شب دارند به او بدوبيراه مي گويند پالتويش را به دوش مي كشد و براي هميشه مي رود . ديگر هيچ وقت هم پيدايش نمي شود . اين اتفاق را نصرت براي من تعريف كردوگفت اين جنم نمايش دارد.آن وقت ها نصرت گاهي براي مجلات داستان هم مي نوشت . من به او گفتم كه چرا خودت داستانش نمي كني ؟ و نصرت گفت اين براي داستان حيف است . براي بيژن تعريف كن و بگو كه از اين اتفاق مي شود يك نمايش خوب ساخت . من اين كار را كردم . حتي طرحي از آنچه كه نصرت گفته بود نوشتم و به بيژن دادم . بيژن پياله فروشي را تبديل به قهوه خانه كرد كه كار فوق العاده مهمي بود. يعني اصلا داستان خط دراماتيك پيدا كرد . فقط تغيير مكان نبود بلكه داستان جنس دراماتيك يافت . بيژن اين مسئله را اضافه كرد ولي هرگز آن را ننوشت . گفت مي نويسم ولي ننوشت . وقتي من از بندرعباس برگشتم و آن گروه را درست كرديم نمايشنامه براي كار كردن نداشتم . بچه هايي هم كه دور هم جمع شده بودند همه بچه هاي دروازه دولاب بودند. يعني جايي كه آن اتفاق افتاده بود . به همين دليل من به فكر آسيد كاظم افتادم و آن را نوشتم . و طوري هم نوشتم كه براي اين بچه ها باشد . يعني نقش ها را در قالب بچه هايي نوشتم كه در آن گروه بودند. مثلا يكي از بچه ها كسي بود كه خيلي خوب بازي مي كرد ولي اصلا بيان نداشت . هيكل فوق العاده درشتي داشت ولي صدايش خيلي زير بود . من براي او هيچ ديالوگي نگذاشتم و به او نقش آسيدكاظم را دادم . چون اگر لب باز مي كرد ديگرنمايش كمدي مي شد از بس صداي زيري داشت. ما تمرين كرديم و كار آماده شد. حالا من خودم عضو گروه هنر ملي هستم و حق ندارم بيرون از اداره تئاتر كار كنم چون خلاف مقررات بود . فكر مي كردم اگر جوانمرد بفهمد حتما اخراجم مي كند اما كار آماده شده بود . يك روز رفتم و به جوانمرد گفتم : آقا من يك نمايش كار كردم . گفت: چيكاركردي ؟ گفتم يك نمايش كار كردم و آماده است. گفت محمود تو چه كردي ؟ من فكر كردم آقاي جوانمرد خيلي عصباني است ولي او سكوت كرد و يك دقيقه بعد گفت : كجا تمرين كردي ؟ آن موقع ما تغييرمكان داده بوديم و آمده بوديم پيچ شميران . گفتم در پيچ شميران تمرين كرديم. جوانمرد گفت برويم سر تمرين . كار را كه ديد گفت بيا و اجرا كن. رفتيم خانه نمايش ولي چون داشتيم از نظر اداره تئاتر كار غيرقانوني مي كرديم ، هيچ تبليغي نكرديم چون در غير اين صورت خود آقاي جوانمرد هم زير سئوال مي رفت . خانه نمايش را خود جوانمرد ساخته بود . به خاطر همين سالن را داد به ما كه كار كنيم . چند شب اول حتي بليط هم نفروختيم . از شب ششم به بعد بود كه شلوغ شد و از شب دوازدهم آنچنان شلوغ شد كه طي دو ماه تماشاچي از دروديوار سالن بالا مي رفت . جوانمرد گفت : بيا و نمايش را در سالن 25 شهريور (همين سالن سنگلج) اجرا كن .»

آقاي مفيد هم نمايش را نديد و ارتباط شما از آن• وقت به بعد كامل قطع شد و هيچ وقت هم ترميم نشد و دوباره شكل نگرفت .

ــ « بله . بيژن هيچ وقت مرا نبخشيد . خيلي هم تعجب مي كنم . حالا كه رسيده ام به سن پنجاه و چند سالگي خيلي حيرت مي كنم . آن وقت ها نمي فهميدم . بيژن از اين موفقيت خوشحال نشد . نمايش آسيدكاظم را من خودم كار كرده بودم . حتي آقاي جوانمرد در بروشور نمايش آورده بود كه طرح قصه از بيژن مفيد است . در حاليكه طرح داستان براي بيژن نبود .از نصرت بود . نصرت كه هيچ وقت اهل اين حرف ها نبود كه مدعي شود ولي ما بخاطر اينكه يك وقت براي بيژن ابهامي پيش نيايد اين كار را هم كرديم . من از 14 سالگي نزد بيژن بزرگ شده بودم . او جاي خانواده و فاميل و دوست و آشناي مرا گرفته بود. اصلا همه كس من بود . يك روزي پشت صحنه سالن 25 شهريور ما داشتيم براي اجراي شهرقصه كه قرار بود براي گاردشاهنشاهي اجرا شود كار مي كرديم . نمايش را كه روي صحنه برديم بين دو آنتراكت يك سرهنگ گارد به پشت صحنه آمد و شرع كرد بر سر بيژن داد و هوار كردن . شما نمي فهميد گاردشاهنشاهي يعني چه . آنها آنقدر وحشتناك بودند كه آدم وقتي يك سربازش را مي ديد تنش مي لرزيد . البته بيژن نمايش را كوتاه كرده بود. چون ما روزي 3 سانس بازي مي كرديم . ناگهان يك سانس هم گارد شاهنشاهي خواسته بود . چون ما خيلي خسته بوديم بيژن يكي از پرده هاي نمايش كه اهميت كمي داشت و به خط داستان لطمه وارد نمي كرد حذف كرد . اين سرهنگ گارد فهميد چون همان زمان هم خيلي ها شهرقصه را حفظ بودند ولي من نمي توانستم اصلا تصور كنم كه كسي سر بيژن فرياد بكشد . من اين سرهنگ گارد را گرفتم و زدم. حالا همه محافظ هاي او هم مسلح هستند. و مي زدند . يعني هيچ محدوديتي براي شليك نداشتند . ولي من اين حرفها حالي ام نمي شد . نمي توانستم ببينم كسي به بيژن توهين كند . من هميشه شاگرد بيژن بوده ام . همه جانم را از بيژن داشتم واصلا كسي مرا بدون بيژن نمي شناختند . بيژن هميشه به من مي گفت : خر من ! يعني حتي خر شهرقصه هم نمي گفت . واقعا هم اگر مرا به عنوان خر بيژن نمي شناختند به اسم خر شهر قصه مي شناختند . حالا اين آدم كه همه هستي اش را از بيژن مفيد دارد و شاگرد او بوده آمده يك نمايش كار كرده و موفق هم از كار درآمده . من نمي دانم چرا بيژن از اين موضوع خوشحال نشد . نمي دانم چرا.« در يك مصاحبه گفت كه من با شاگرد خودم نمي جنگم . بچه هاي گروه من همه خيانتكار بودند . اين آقا هم يك نمايش مرا برداشته و براي خودش كار كرده همان طور كه ديگران ، نمايش هاي ديگر مرا بردند و كار كردند. »

• اين ديگران چه كساني بودند؟

ــ« اصلا نمي دانم . اين مصاحبه در روزنامه اطلاعات چاپ شد و من ناگهان ديدم كه تيتر زده اند من با شاگرد خودم نمي جنگم . من جواب او را ندادم و اين مسئله مرا ويران كرد . خيلي از آسيب هاي زندگي من از آنجا شروع شد . و ساده ترين اش اين بود كه دو،سه سال از خانه بيرون نيامدم . يعني مي آمدم ولي تا اينقدر كه بروم سر كوچه و برگردم . اصلا نمي توانستم قبول كنم كه بيژن از اين موضوع خوشحال نشده باشد كه هيچ ، اينقدر هم عصباني شده باشد و بيايد واين حرف ها را هم بزند . يعني اين ماجرا را درك نمي كردم . هيچ جوري درك نمي كردم . خيلي اذيت شدم . در واقع بخاطر گرم ماندن تنورمطبوعات بلايي سر يك بچه 20 ساله آمد كه زندگي اش نابود شد .

مگر شما در نوشتن « آسيد كاظم• » چقدر از آقاي مفيد تاثير گرفته بوديد؟
ــ« هيچ . اصلا تاثيرپذيري در كار نبود . يكي از حرف هايي كه آن زمان فوق العاده درست زده شد و هيچ كدام از منتقدين تئاتر به آن اشاره نكردند و يك غير متخصص يعني « ابوالبشرفرمانفرماييان » آن را زد اين بود كه او گفت :بيژن مفيد شهرقصه و ماه وپلنگ را نوشته ، استاد محمد هم آسيدكاظم را . دوسال ديگر معلوم مي شود كه اصلا جنس اين نوع تفكر براي كيست . چرا كه بيژن مفيد ادامه دارد و استاد محمد هم ادامه خواهد داشت .اين حرف درستي بود . متخصصان تئاتر خيلي راحت با يك بررسي ساده مي توانستد بفهمند كه ديالوگ هاي شهرقصه اصلا هيچ ربطي به ديالوگ هاي آسيد كاظم ندارد . چرا كه نوع كار بيژن اصلا در اين زمينه ها نبود.»
بعد از اين اتفاق تلخ است كه او به ورطه خودويراني مي افتد . به گفته خودش يك نوع لجبازي با دوست . دوستي كه او را آزار داده است و حالا او به تلافي اين آزار خود را بيرحمانه به تازيانه مي كشد .

ــ « بعد از يك مدتي داودرشيدي رئيس واحد نمايش تلويزيون شد . من آنجا براي داود سريال « پژواك » را نوشتم و بعد سريال « گذر خليل ده مرده » . پس از آن ديگر از سريال فاصله گرفتم و باز به سراغ تئاتر آمدم كه « شب بيست و يكم » حاصل آن دوران است . سراغ تلويزيون هم نرفتم تا بعد از انقلاب اسلامي كه باز براي تلويزيون كارهايي انجام دادم . تئاتر هم ديگر روي صحنه نبردم تا سال 58 كه همين « شب بيست و يكم » را روي صحنه اجرا كردم .»

ــ چه زماني از ايران رفتيد ؟

ــ سال 64

مرگ آقاي مفيد چه تاثيري روي• شما گذاشت ؟

ــ« تاثيري نگذاشت . من با بيژن ديگر آن پيوندها را از دست داده بودم . آن وقتي كه من تحت تاثير بيژن بودم 15 تا 20 سالگي ام بود . بعدها كه وارد جهنم زندگي شدم و چشممم به روي چيزي به نام جامعه ، سياست ، تفكر ، دورويي ، پستي و ناروايي باز شد خودبخود ذهنيت ام از همين چيزها انباشته شد . آن خوي و خصلت پاك و نجيبانه جواني ام ديگر از بين رفت . شما كه مي دانيد جوان واقعا مثل يك گلبرگ مي ماند . آنقدر چرك و ملوس شده بودم كه تمام حس هاي پاك آن زمان را ديگر از دست داده بودم .»
وقتي از استاد محمد پرسيدم كه چرا هيچ وقت نخواستيد با آقاي مفيد روبه رو شويد و درباره سوءتفاهم هاي پيش آمده صحبت كنيد او براي مدت زيادي سكوت كرد و بعد ...
ــ« دليل اصلي اش ... فكر مي كنم ... در واقع به خاطر اين بود كه بيژن در ذهن من تصويري داشت كه هنوز هم در خاطرات دوره اي من برايم خيلي مهم است . دلم نمي خواهد اين تصوير در ذهنم نابود شود و بشكند . ديگر آن روزها هم من آن آدم قبلي نبودم و هم مي دانستم كه آن بيژن ديگر بيژن نيست . زماني كه او دوباره به عنوان بازيگر وارد كارگاه نمايش شد همه حيرت كردند كه بيژن مفيد به عنوان بازيگر آن هم در تئاتر آربي آوانسيان شركت كرده ؟ اين ابتداي ويراني بود و من مي دانستم كه او ديگر مانند گذشته نيست و برخورد من و بيژن ديگر حاصلي ندارد . او در آن زمان با خيلي ها برخوردهاي خيلي سنگيني داشت و همه هم بخاطر آن پيله تنهايي و بدبيني بود كه دور خود تنيده بود . همه ما ، يعني بچه هاي شهر قصه بيژن را مي پرستيديم . آن روزها هر روز عصر با بچه ها جمع مي شديم و به دنبال بيژن مي رفتيم . همگي و بيشتر فرخ صوفي لباسش را تنش مي كرديم و آماده اش مي كرديم كه بيايد سرتمرين . ما چنين رابطه اي با بيژن داشتيم . بچه ها او را روي چشم شان مي گذاشتند .»

2003-08-08T03:48:00.000-07:00

از فروردين به اينطرف ديِگه به اينجا نيومدم ولی جالبه که چند نفربه اينجا سر زدن احتمالا اشتباهی گذرشون افتاده بوده

2003-08-08T03:47:00.000-07:00

هر چی نوشته بودم اشتباهی پاک شد
امسال رو با سه تا کار يا مشغله فکری عمده شروع کردم دو تا از اونها انجام شد و خوب هم انجام شد
اما يکی ديگه مونده اگر اونم انجام بشه بعد از مدتها یه نفس راحت ميکشم هر چند که انسان هميشه يه آرزو و خيال جديد برای خودش ميتراشه ولی خب...

2003-08-08T02:04:00.000-07:00

بعد از مدت ها برگشتم به دنيای مجازی وب لاگ نويسها

2003-08-08T02:01:00.000-07:00

چرا اینجا اينطوری شده؟

2003-08-04T05:21:00.000-07:00

جراحي

2003-03-26T12:00:00.000-08:00

مراسم اسكار به نقل از BBC
فيلم موزيکال شيکاگو با دريافت شش جايزه اسکار نخستين فيلم از نوع موزيکال شد که پس از 35 سال عنوان بهترين فيلم سال را از فرهنگستان علوم و هنرهای سينمايی آمريکا دريافت می کند.
رومن پولانسکی کارگردان لهستانی نيز با دريافت جايزه بهترين کارگردانی از شگفتی آفرينهای مراسم هفتاد و پنجمين دوره اهدای جوايز اسکار شد؛ اين در حالی است که آدريان برادی، بازيگر 29 ساله فيلم او، نوازنده پيانو نيز با دريافت جايزه بهترين بازيگر نقش اول مرد جوانترين برنده اين دور از جوايز اسکار بود.
نيکول کيدمن با بازی در نقش ويرجينيا ولف، نويسنده نامدار آمريکايی در فيلم ساعتها عنوان بهترين بازيگر نقش اول زن را به خود اختصاص داد و کاترين زيتا جونز، ديگر بازيگر فيلم شيکاگو برنده جايزه بهترين بازيگر نقش مکمل شد.
او در حالی در مراسم اهدای جوايز اسکار حاضر شد که آخرين ايام دوران بارداری خود را می گذراند.
مراسم اهدای جوايز اسکار امسال به خاطر جنگ در عراق جلوه و شور و حال کمتری داشت، تعداد کمتری از ستارگان سينما در آن شرکت داشتند و تدابير شديد امنيتی بر مراسم حکمفرما بود.
هنگام اجرای مراسم هزاران تن از مخالفان جنگ بيرون از تالار کداک هاليوود که مراسم در آن برگزار می شد گرد آمده و شعار می دانند، در حالی که در همان محل صدها نفر طرفدار جنگ نيز شعارهای خود را می دادند.

چند تن از برندگان جوايز همچون مايکل مور، پدرو المودوبار و کريس کوپر از فرصتی که برای سخنرانی به آنها داده شد برای بيان احساسات ضد جنگ خود استفاده کردند.

شديدترين انتقاد از جنگ را مايکل مور به زبان آورد که فيلم او بولينگ برای کلمباين عنوان بهترين فيلم مستند را کسب کرد.
اين فيلم فرهنگ کاربرد سلاح را در آمريکا بررسی می کند.
از جمله نکات جالب توجه مراسم امسال، عدم حضور رومن پولانسکی برنده جايزه بهترين کارگردانی برای دريافت جايزه خود بود.
او به دليل اينکه متهم به همخوابگی با دختری سيزده سال است 26 سال است امکان ورود به خاک آمريکا ندارد.
رومن پولانسکی با دريافت جايزه بهترين کارگردانی، رقيبش مارتين اسکورسيسی کارگردان فيلم دارودسته های نيويورک را .
پدرو المودوبار سينماگر اسپانيايی که از سخنرانان ضدجنگ در مراسم بود برنده جايزه بهترين فيلمنامه غيراقتباسی برای فيلم با او حرف بزن شد.
کريس کوپر ديگر سخنران ضدجنگ نيز برنده جايزه بهترين بازيگر مرد نقش مکمل برای بازی در فيلم اقتباس شد.
جايزه اسکار يک عمر خدمت به سينما امسال نصيب پيتر اوتول بازيگر ايرلندی شد که بيش از چهل سال از نقش آفرينی او در فيلم معروف لورنس عربستان می گذرد.
امينم، خواننده معرف سبک موسيقی رپ به خاطر ترانه ای که برای فيلم هشت مايل ساخت و اجرا کرد برنده اسکار شد اما او نيز برای دريافت جايزه اش در مراسم حضور نداشت.
جايزه بهترين فيلم غيرانگليسی زبان امسال به فيلم آلمانی ناکجاآباد در آفريقا اهدا شد که کارولين لينک آن را کارگردانی کرده و حکايت خانواده از يهوديان آلمان است که از دست نازيها به کشور کنيا در شرق آفريقا گريختند.
عنوان بهترين فيلم پويانمايی بلند امسال به فيلم کارتونی ژاپنی مسافر يواشکی اختصاص يافت.
مراسم اسکار امسال به صورت مستقيم از طريق شبکه تلويزيونی آمريکايی ای بی سی پخش شد اما پخش برنامه بارها برای اخباری که از جنگ عراق می رسيد قطع شد

2003-01-30T22:01:00.000-08:00

ديشب عروسي يكي از دوستان خوبم بود اين ناقابل هم كادو ايشون باشه برگ سبزيست تحفه درويش:

خري آمد به سوي مادر خويش

بگفت مادر چرا رنجم دهي بيش

برو امشب برايم خواستگاري

اگر تو بچه ات را دوست داري

خر مادر بگفتا اي پسر جان

تو را من دوست دارم بهتر از جان

ز بين اين همه خرهاي خوشگل

يكي را كن نشان چون نيست مشكل

خرك از شادماني جفتكي زد

كمي عر عر نمود و پشتكي زد

بگفت مادر به قربان نگاهت

به قربان دو چشمان سياهت

خر همسايه را عاشق شدم من

به زيبايي نباشد مثل او زن

بگفت مادر برو پالان به تن كن

برو اكنون بزرگان را خبر كن

به آداب و رسومات زمانه

شدن داخل به رسم عاقلانه

دو تا پالان خريدند پاي عقدش

يه افسار طلا و پول نقدش

خريداري نمودند يك طويله

همانطوري كه رسم است در قبيله

خر عاقد كتاب خود گشاييد

وصال عقد ايشان را نماييد

دوشيزه خر خانم آيا رضايي؟

به عقد اين خر خوش تيپ در آيي؟

يكي از حاضرين گفتا به خنده

عروس خانم به گل چيدن برفته

براي بار سوم خر بپرسيد

كه خر خانم سرش يكباره جنبيد

خران عرعر كنان شادي نمودند

به يونجه كام خود شيرين نمودند

به اميد خوشي و شادماني

براي اين دو خر در زندگاني

2003-01-30T03:43:00.000-08:00

بعد از مدتها كه آدم نتونسته باشه بياد سري به وبلاگ ها بزنه(از جمله وبلاگ خاك گرفته خودش) چقدر گشتن و خوندن لذت بخشه
از همين جا يه سلامي مي كنم به دوستان عزيزم
كتابدار
قاصدك
بامداد
جستجوگر
و دوست عزيزي كه امروز ديدم كه به جمع وبلاگ نويسها اضافه شده
ديروز
اگه باز تا يك ماه منو نديدين حلال كنيد
ضمنا اين آقاي كتابدار هم تنبل شده ها
كلي از نقد كتابهاي داخلي عقب مونده;)

2003-01-10T04:52:00.000-08:00

2003-01-07T10:58:00.000-08:00

17 دی ماه -جهان پهلوان تختی - منش پهلوانی- مشتی شعار و ديگر هیچ...

شخصيت تختی هميشه برام جالب بوده صرف نظر از اسطوره ای که از او ساخته شده ...

بچه محبوب جنوب شهر قهرمان جهان قهرمان مردمی زيستن با مردم و پايانی دور از انتظار

کسی خودکشی اون رو باور نکرد جهان پهلوان باشی و خودکشی کنی؟!

و در شبکه 4 سيما بگويند و سرانجام در هتلی در تهران درگذشت...

2003-01-07T10:57:00.000-08:00

سخنراني رئيس جمهور تو جشنواره رازي شنيدني بود فقط من ارتباطش رو با تحقيقات نفهميدم!!!!

اگه كسي رابطه افشاء گري رو با تحقيقات پزشكي ميدونه بي زحمت به منم بگه

2003-01-01T10:55:00.001-08:00

زندگي فراز و نشيب زيادي داره و ما هم هميشه از وضع موجود ناراضي هستيم!

هميشه از اينكه تو وضعي نا خواسته گير كنم بدم ميومد از اينكه اختيار زندگيم منوط بشه به يكش ديگه و چاره اي هم جز صبر و تحمل نداشته باشم گريزان بودم اما حالا اينطور شده فقط مجبورم صبر كنم صبر كنم و صبر كنم

2003-01-01T10:55:00.000-08:00

يه تحقيق مي خوندم اميد به زندگاني رو در كشوراي مختلف بررسي كرده بود شايد ديدن چند تا عدد خالي از لطف نباشه:
آمريكا 76
كانادا 78
انگليس 77
ژاپن 80
استراليا 78
نروژ 78
مالزي 72
ايران 67
هند 59

2003-01-01T10:51:00.000-08:00

كار جديد محيط جديد آدماي جديد روابط جديد بايد به همشون خو گرفت بايد يه چيزايي رو فراموش كرد و به يه چيزايي عادت كرد ...
هيچ يادت هست؟

2003-01-01T10:43:00.000-08:00

پارسال يه همچين موقعي (شب سال نو ميلادي) چه وضع و حالي داشتيم و حالا چه وضعي

2002-12-29T22:13:00.000-08:00

امان از دندون درد و مشغلهء کاری و فکر مشغول...

2002-12-17T02:40:00.000-08:00

وبلاگ حاج امير رو هم يه نگاهي بياندازيد....

http://www.haj-amir.blogspot.com

2002-12-15T21:42:00.000-08:00

همجنس بازي
داشتم به اين كنتر وبلاگم نگاه ميكردم از جستجوي سايت گوگل چند تا لينك داشتم كه همگي لغت همجنس بازي رو search كرده بودن!!!!
خوبه براي اينكه مزاحم اين خلايق نشيم لغات sex همجنس بازي و ... رو از اينجا حذف كنيم...

2002-12-15T21:40:00.000-08:00

اين سايت سازمان نظام پزشكي هم عالمي داره...
فقط اطلاعيه ميده كه راه افتاده اما هر چي ميري داخلش هيچي نمي بيني!!!
اگه دوست داشتيد شما هم سر بزنيد
www.irimc.org

2002-12-15T00:45:00.000-08:00

با خودم قرار گذاشته بودم كه ديگه هيچ وقت سال فروغ ظهيرالدوله نرم به عبارتي اصلا اونجا نرم!!! اما شايد امسال اينكار رو انجام دادم خبر زير رو بخونيد از پندار نقل كردم:

شهرداري منطقه يك تهران براي نخستين بار به عنوان يك مركز دولتي به واكنش هنردوستان نسبت به تخريب گورستان ظهيرالدوله همدلي نشان داد. گفته می شود جمعي از دوستداران ادب و هنر قرار است همزمان با سالگرد تولد فروغ فرخزاد گردهم آيند و ضمن يادكردن از اين هنرمندان نسبت به تخريب ظهيرالدوله اعتراض كنند. اين آرامگاه در شمال تهران واقع شده و جمعی از هنرمندان از جمله فرو غ فرخزاد ، داريوش رفيعي و ... را در خاك خود جای داده است.
شهرداري منطقه ء يك تهران اعلام کرد آماده است تا درصورتي كه سازمان ميراث فرهنگی طرحي در دست دارد آن را براي اجرا آماده كند.

2002-12-10T02:51:00.000-08:00

چند روز بعد از اينكه اين وبلاگ رو ساختم و شروع به نوشتن كردم بود كه آقاي درخشان با افتخار اعلام كرد امروز يكصدمين وبلاگ فارسي زبان به ثبت رسيد...
هنوز يك سال از اون تاريخ نگذشته كه خوندم شمار وبلاگهاي فارسي بالغ بر 15000 عدد شده رشد قابل توجهي هست.و امروز بحث بر سر اينه كه علت اين رشد سريع چي هست؟ به من باشه ميگم بيشتر از هر چيزي مد!!!

2002-12-08T08:43:00.000-08:00

چه ميگوئي كه بيگه شد، سحر شد، بامداد آمد؟

فريبت ميدهد، برآسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست .

حريفا! گوش سرما برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان ست .

و قنديل سپهر تنگ ميدان . مرده يا زنده ،

به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود، پنهان ست .

حريفا! رو چراغ باده را بفروز، شب با روز يكسان ست .

2002-12-02T20:39:00.000-08:00

2002-11-25T03:36:00.000-08:00

چند روز پيش هوس كردم يه دونه از اين نظر سنجي ها به وبلاگم اضافه كنم خلاصه بعد از كلي گشتن يه سايت پيدا كردم كه تحويلمون گرفت فرم مورد نظر رو پيدا كردم و ... اما چشمتون روز بد نبينه وقتي وبلاگم اومد بالا ديدم غير از آخرين نوشته بقيه نوشته ها قد مورچه شدن!
خلاصه ما كه شعورمون قد نداد ايراد از چي هست اومديم و از خير اين نظر سنجي بگذريم ما پوستين رو ول كديم اما پوستين ما رو ول نمي كرد! نمي دونم چرا سايت هميشه احمق بلاگر حماقتش گل كرده بود !؟
خلاصه بعد از 24 ساعت رضايت داد و فرم رو پاك كرد. اما رفتم تو وبلاگم ديدم اين خانه سياه است!!
بابا جون بچت بيخيال ما يكي بشو اما نشد! دوباره برو از اول بگرد دنبال ايرادش ...
به هر تقدير اگه ديدين اين چند روز اينجا عجيب غريب شده به بلاهت بلاگر ببخشيد

2002-11-25T03:23:00.000-08:00

وقتي كودك هستي به چيزي فكر نمي كني كمكم رويا ها شكل ميگيرن براي خودت ايده آلاها رو ميسازي بهشون خو ميگيري و در مسير زندگي واقعي فراموششون مي كني به همين راحتي!!
و سري كه به دنيا و عقبي فرو نمي آيد خيلي راحت خم ميشه اسمش رو هم ميزاره سازگاري!
تازه سازگاري با محيط رو هوش هم لقب ميده واقعا تبارك الله از اين فتنه ها كه در سر ماست

2002-11-24T09:26:00.000-08:00

توقع آدما از هم و درك شرايط طرف مقابل اگر با هم همخواني نداشته باشد در روابط انسانها مشكل پديد مي آيد. معمولا هم اوضاع به همين صورت است توقع بالا و درك پايين است!!! همه از طرف مقابل انتظار دارند بدون اينكه به خود زحمت درك موفعيت طرف مقابل را بدهند.
رويارويي با اين حقيقت نيز مشكل است وقتي پوشش محبت و دوستي از روي رابطه برداشته شود و فقط داد و ستدها بدون بار عاطفي بررسي شود-(براي كسي كه از ابتدا رابطه را به نحوه ديگري مجسم كرده است)- نتيجه فاجعه آفرين مي شود.

2002-11-24T09:25:00.000-08:00

هر چيزي عمري داره دوستي هم شاملش ميشه يه زماني فكر مي كردم كه اينطور نيست اما افسوس روزگار درسهاي بدي به آدم ميده!

2002-11-18T06:58:00.000-08:00

تا حالا چند تا خبر فوت وبلاگ نويس ها رو خوندين. اينم يه خبر فوت ديگه منتهي از يك نوع ديگه:
نگارنده بخت برگشتهء وبلاگ سورنا با نويسندهء وبلاگ تارا ازدواج كرد! خداوند روحش را قرين شادي كند فاتحه مع الصلوات...

2002-11-18T02:25:00.000-08:00

جالبه آدم خبر عروسي خودش رو تو يه وبلاگ ببينه
من ديدم
توي وبلاگ خبر نگار (شما هم ببينيد

2002-11-11T10:25:00.001-08:00

نگارندهء عزيز وبلاگ خاك يه جمله از اينجا نقل كرده بود بدون ذكر گوينده:P محض خاطر ايشون عرض كنم اون جمله از لرد بايرون بوده:)

2002-11-11T10:25:00.000-08:00

دل رفت و دوست رفت ندانم كه از پس دوست روم يا از پس دل

2002-11-11T09:39:00.000-08:00

سلام

سلام به اين سورناي خاك گرفته
مدتها ميشه كه تنها افتاده شايد دورهء سورنا هم تموم شده اين 5 روزش به آخر رسيده و بايد باهش خداحافظي كرد
ديگه حتي از ليست وبلاگ دوستاشم داره پاك ميشه...
به هر حال اون سورنا كه مرد اگر باز هم سورنايي وجود داشته باشه سورناي بعد از دگرديسي هست آره سورنا هم دگرديسي داره درست مثل قورباغه!
تازيان را غم احوال گرانباران نيست
پارسايان مددي تا خوش و آسان بروم

2002-08-30T09:26:00.000-07:00

يه چشم اشك
يه چشم خنده

2002-08-25T09:11:00.000-07:00

چه توان كرد كه سعي من و دل باطل بود

2002-08-11T20:55:00.000-07:00

غربت هم به اين جماعت وبلاگ نويس ملحق شده اين غريبانهء سايه هم برای اوست

بگرديد بگرديد درين خانه بگرديد
درين خانه غريبيد غريبانه بگرديد

يکی مرغ چمن بود که جفت دل من بود
جهان لانهء او نيست پی لانه بگرديد

يکی ساقی مست است پس پرده نشسته ست
قدح پيش فرستاد که مستانه بگرديد

يکی لذت مستی ست نهان زير لب کيست؟
ازين دست بدان دست چو پيمانه بگرديد

يکی مرغ غريب است که باغ دل من خورد
به دامش نتوان يافت پی دانه بگرديد

نسيم نفس دوست به من خورد و چه خوشبوست
همين جاست همين جاست همه خانه بگرديد

نوايی نشنيده ست که از خويش رميده ست
به غوغاش مخوانيد خموشانه بگرديد

سرشکی که بر آن خاک فشانديم بن تاک
درين جوش شراب است به خمخانه بگرديد

چه شيرين و چه خوشبوست کجا خوابگه اوست؟
پی آن گل پر نوش چو پروانه بگرديد

بر آن عقل بخنديد که عشقش نپسنديد
درين حلقهء زنجير چو ديوانه بگرديد

درين کنج غم آباد نشانش نتوان داد
اگر طالب گنجيد به ويرانه بگرديد

کليد در اميد اگر هست شماييد
درين قفل کهن سنگ چو دندانه بگرديد

رخ از سايه نهفته ست به افسون که خفته ست؟
به خوابش نتوان ديد به افسانه بگرديد

تن او به تنم خورد مرا برد مرا برد
گرم باز نياورد به شکرانه بگرديد

2002-08-04T12:37:00.000-07:00

اگه از من emil گرفتيد سريع پاكش كنيد چون كار ويروس نه من

2002-07-27T12:36:00.000-07:00

من به بي ساماني
باد را ميمانم
من به سرگرداني
ابر را ميمانم.
من به آراستگي خنديدم
من ژوليده به آراستگي خنديدم
سنگ طفلي اما
خواب نوشين كبوترها را در لانه مي آشفت.
قصه بي سرو ساماني من
باد با برگ درختان ميگفت:
(( چه تهيدستي مرد!))
ابر باور مي كرد.

2002-07-26T12:48:00.000-07:00

حايط خانه ما تنهاست
حياط خانه ما
در انتظار بارش يك ابر نا شناس
خميازه مي كشد
و خون خانه ما خالي است
ستاره هاي كوچك بي تجربه
از ارتفاع در ختان به خاك مي افتد

2002-07-24T12:58:00.000-07:00

چرا؟!

2002-07-23T11:58:00.000-07:00

چرا این باز خرابه؟!

2002-07-19T12:27:00.000-07:00

صد كوه موج از سر گذشته، سخت سر كشته،
با ماتم اين كشتي بي ناخداي بخت برگشته،
هر چند، اميد رهائي مرده در دل ها؛
سر مي دهيم اين آخرين فرياد درد آلود را :
- (( ... آه، اي سبكباران ساحل ها ... ! ))

2002-07-09T11:47:00.000-07:00

ديگر ز پا فتاده ام اي ساقي اجل
جان تشنه ام بريز بكامم شراب را
اي آخرين پناه من آغوش باز كن
تا ننگرم پس از رخ او آفتاب را

2002-07-05T12:20:00.000-07:00

من
پري كوچك غمگيني را
مي شناسم كه در اقيانوسي مسكن دارد
و دلش را در يك ني لبك چوبين
مي نوازد آرام آرام
پري كوچك غمگيني
كه شب از يك بوسه مي ميرد
و سحرگاه از يك بوسه به دنيا خواهد آمد

2002-06-15T11:43:00.000-07:00

شب تاريك و بيم موج و گردابي چنين هايل
كجا دانند حال ما سبكباران ساحلها

2002-06-01T12:38:00.000-07:00

زنده باد آلمان كه عربستان رو سوراخ سوراخ كرد

2002-05-29T22:01:00.000-07:00

تمام كساني كه با ادبيات و كتاب انسي دارند نام مجلهء بخارا را شنيدن .به نظر من اين مجله يكي از بهترين مجلاتي هست كه در چندين سال گذشته چاپ شده.
به تازگي بخارا به روي اينترنت راه پيدا كرده البته قدري مشكل داره ولي هر چي باشه بايد اين اقدام رو به فال نيك بگيريم.
اينم لينك مجلهء بخارا (ببينيد)

2002-05-24T12:36:00.000-07:00

آدم خيلي حقيره...

2002-05-22T12:01:00.000-07:00

مكان :ميدان رسالت
زمان :ساعت 9:45 دوشنبه شب
سوژه :يك مسافر كش

ونك سوار شو
دو تا راننده مسافر كش خطي سر نوبت دعوا مي كنند مسافر نظاره مي كند ، يكي مغلوب ميشه و مسافر را به ماشين خودش ميكشه .تا پر شدن ماشين راننده با دوست خودش صحبت ميكنه:
يه كار پيدا كردم تو فشم لوازمش رو گرفتم الان پشت ماشينه فردا صبح ميرم اونجا
-2 ماهي بيكار بودي؟
آره ديگه يه كار هست دو ماه بعدش بيكاري...
بالاخره ماشين پر شد يكي از مسافرين لوازمش رو تو صندوق عقب ماشين گذاشت ظاهرا’’ اونم بنا هست مسافر با لهجهء افغاني شروع ميكنه:
آقا شما برقكار هستي؟
-آره لوازمم رو عقب ماشين ديدي؟
بله شما اطراف ونك هم كار ميكني؟
-پس چي!!!! من برقكار معمولي كه نيستم تو كار سيستمهاي پيشرفته، آيفون تصويري و UPS هستم. الن يه برج تو دربند دستمه ،يه كار تو زعفرانيه دارم، يه خونه رو تو تجريش امروز تموم كردم ، يه كار خيلي كلاس بالا تو سعادت آباد ...
( يكي از مسافر ها كه حوصلش سر رفته ميگه:)
آقا پس چرا مسافر كشي مي كني؟
راننده خودش رو از تك و تا نميندازه و ميگه:
-نمي دونم كرمش آدمو مي گيره من هر شب بايد يه كله برم ونك بعد برم خونه و الا اصلا’’ در آمدش برام مهم نيست !! اين آقا خودش تو كار ساختمونه مي دونه كه در آمد اين كار چقدر بالاست
و بعد حرفاشو ادامه ميده:
لوازما رو ديدي عقب ماشين ؟ اينكه چيزي نيست صبح تمام ماشين پر بود براي فردا صبح هم بايد دوباره پرش كنم اين كار تو فشم يه ويلاي خيلي كلاس بالاس و ...
اين حرفا تا خود ميدان ونك ادامه داشت

قضاوت و نتيجه گيري با خود شما...

2002-05-22T11:14:00.000-07:00

ما نگوييم بد و ميل به ناحق نكنيم
جامهء كس سيه و دلق خود ازرق نكنيم
يك ‹ دوست‌ › من را مورد مرحمت خويش قرار داده پاسخ ايشان بماند .مي ترسم جواب من باعث بشود ‹گفتمان › تبديل به ‹ شستمان › بشه «لكم دينكم ولي دين»

2002-05-21T11:31:00.000-07:00

مطالب خانم سپهري خانم ايران دوست و دريچهء عزيز رو در مورد همجنس بازي خوندم.
خب هر كسنظري داره و عقيدهء هر كس هم براي خودش محترمه
زمانيكه در DSM IV , هموسكسواليته از ليست بيماري ها خارج شد سرو صداي زيادي در اين مورد به پا شد. مجلهء Scientific American اون زمان يك شمارهء خودش را به اين موضوع اختصاص داد و كلي دليل و مدرك آورد كه اين امر طبيعي هست اين دلايل از شواهد تاريخي و ... تا MRI مغز رو شامل مي شد.و حتي شواهدي از وجود همجنس بازي در حيوانات هم آورده بود{ شما دو تا فيل رو در حال همجنس بازي مجسم بفرماييد}
از اون زمان تا حالا اين بحث ادامه داره كه آيا اين مسئله يك Normality هست يا يكAbnormality ?
من نمي دونم در انتها در بحث علمي كدام طرف غالب ميشه ولي به يه مطلب اعتقاد دارم اونم اينه كه هر كسي رو بايد در روابط خودش آزاد گذاشت تا جايي كه مخل آزادي ديگران نشه! و فقط در صورتي به اين افراد به چشم مريض نگاه مي كنم كه عذاب وجدان داشته باشن( نظير همون چيزي كه در مورد Masturbation در كتاب ها ذكر شده)
فقط اي كاش خانم سپهري سعهء صدر بيشتري داشتند...

2002-05-20T11:42:00.000-07:00

قديما تو بخش روانپزشكي هر وقت مي خواستم سر به سر اتندها بگذارم جلوي دانشجوها بحث رو به ايثار مي كشوندم و مي پرسيدم به نظر شما اون بچهء 13 ساله كه نارنجك به خودش بست و زير تانك رفت يك ايثارگر بود وشايستهء تقدير (و اينكه يك بزرگراه رو به نامش كنند) يا يك بيمار روان پريش كه بايد تو بخش بستري بشه؟!! و استاد طفلك هم مجبور بود يك ساعت ضغري كبري بچينه و در مورد نرمال ها در جوامع مختلف صحبت كنه تا بحث عوض بشه و جواب صريح به اين سؤال نده!! آخر هم يكي از استادها بهم گفت دست از سر كچل ما بردار:D
حالا نظر شما چي هست؟

تو همون بخش هم وقتي جمع خودموني بود ازشون مي پرسيدم اگه الان امام زمان ظهور كنه شما جزو اصحابش ميشين يا به عنوان بيمار تو بخش بستريش مي كنيد و 10 جلسه ECT نثارش مي كنيد ( البته ما هميشه حداقل يه امام زمان تو بخش داشتيم) !
يكي از استاد ها كه مي گفت اگه تخت خالي داشته باشم امام زمان رو با تمام اصحابش بستري مي كنم
اما خودمونيم اين 12400 تا پيغمبر شانس آوردن كه تا قبل از به وجود آمدن بخش روان و ECT و كاپلان و هالوپريدول و ... ظهور كردن و الا....:D

2002-05-17T05:43:00.000-07:00

از وقتي يادمه به من ميگفتن قلب هر كس به اندازهء مشتشه. تا وقتي كه دستگاه اكو رو شناختم و دستم به تيغ بيستوري عادت كرد . اونوقت بود كه فهميدم اينطور نيست .
با خودم كه فكر مي كنم مي بينم كسي كه قلب بزرگي داره اصلا’’ نمي تونه دستشو مشت كنه...
حالا مدتهاست كه اين سوال برام مطرحه كه ظرفيت وجودي آدما چقدره ؟ هر كسي چه ظرفيتي داره؟
اونهايي كه دريايي نشون ميدن تا آخر همونن يا يه انگشت دونه از آب در ميان؟ يا به قول دكتر دريا هستن ولي به عمق يك بند انگشت...
آدم ها رو ميخوان اما تا وقتي كه براشون نفعي هست...
هم كلامم با خواجهء شيرازم كه مي فرمايد:
در اين زمانه رفيقي كه خالي از خلل است
صراحي مي ناب و سفينهء غزل است
به چشم عقل درين رهگذار پر آشوب
جهان و كار جهان بي ثبات و بي محل است

2002-05-16T12:04:00.000-07:00

زمان: چهارشنبه ساعت 10 شب
مكان : كمي بالاتر از پارك ملت
سوژه: يك خانم تنها ايستاده در كنار خيابان ظاهرا’’ در انتظار مشتري

ماشين اول يه پرايد كمي جلوتر واميسته بوق ميزنه زن مردد بره يا نه پرايد دوم از راه ميرسه اونم مي ايسته! براي تور زدن يه پسر از پرايد دومي پياده ميشه و با زن چك و چونه ميزنه پرايد اولي كه اوضاع رو اينطور ميبينه هم پياده ميشه! يه نفرم از پياده رو به اين جمع اضافه ميشه!( آخه تو مي خواي اينو سوار چي كني؟!)
صدا ها بالاتر ميره و كله ها به هم نزديك ميشه يه پژو از راه ميرسه خانم سوار ميشه و ميره . صدا ها ادامه داره ...ولي عصر مونده و ترافيك و دعوا

نتيجه گيري منطقي: آقاي ده نمكي كه فرمودند فاحشه خانه باز كنيد تا هم مشكل بيكاري حل بشه هم ترافيك
نتيجه گيري اخلاقي: بابا چيزي كه تو ام القري اسلام زياده فاحشه اين كه ديگه دعوا نداره

2002-05-12T22:59:00.000-07:00

حسين منصور را پرسيدند لذت عشق در كدام وقت كمال گيرد فرمود در آن ساعت كه معشوق بساط سياست گسترده باشد و عاشق را براي قتل حاضر كرده و اين در جمال او حيران شود و گويد:
او بر سر قتل و من در او حيرانم
كان راندن تيغش چه نيكو مي راند
(عين القضات)

2002-05-11T11:59:00.000-07:00

وقتي رو نت باشي
كاري نداشته باشي
وبلاگ ها رو مرور كني
و منتظر باشي
ناخودآگاه از خودت مي پرسي
آخه من اينجا چكار دارم؟!
و چرا؟
چرا؟
چرا؟
...

2002-05-11T10:54:00.000-07:00

نيم مستم كردي اي ساقي منه ساغر ز دست
يا مده مي يا مرا چون چشم خود كن مست مست
كاش ديگر دست من گيري كه افتادم ز پاي
كاش دست از ناز برداري كه من رفتم ز دست

2002-05-11T07:52:00.000-07:00

من نمي دونستم تله كابين به عربي ميشه قاطرات المعلقه .
امروز من سوار يكي از همين قاطرا شدم و رفتم ايستگاه 5 توچال از اونجا هم شروع به بالا رفتن كردم البته وسط راه باد و توفان شروع شد و مجبور شدم برگردم.قتي رسيدم ايستگاه 5 قاطرات تعطيل شده بود ظاهرا’’ باد شديد بود و برقها هم قطع شده بود خلاصه بعد از 30 دقيقه اي سوار شديم و اومديم پايين اما ظاهرا’’ اون پايين يه خبرايي شده بود اگه كسي اطلاعي داره لطفا’’ به منم بگه.
از اين كه بگذريم بقيه چيزا عالي بود...

2002-05-11T07:49:00.000-07:00

گهي بر طارم اعلي نشينيم
گهي تا پشت پاي خود نبينيم...

2002-05-10T09:47:00.000-07:00

اينم يه درچه به عالم مست(ببينيد)

2002-05-10T06:40:00.000-07:00

اين لينك ها هم براي خودشون عالمي دارن...
من مدتي به اين لينك ها دقت ميكردم يه روز لينك وبلاگ xتو وبلاگ ‎‎‎Yبود و بالعكس چند روز بعد ميديدم كه لينك وبلاگ از صدر پايين اومده و طرف مقابل هم اينكارو انجام داده و اگر هم از ليست حذف ميشد كه ...
گاهي هم لينكي اضافه ميشد و چون طرف مقابل اينكار را انجام نمي داد پس از مدتي لينك پاك ميشد .
خلاصه قوانين نانبشته، اين داد و ستدها عالمي دارن يه مدت بهشون توجه كنيد :)

2002-05-10T05:58:00.000-07:00

بازم بيمارستان بازم كشيكهاي لعنتي بازم اون صحنه ها بازم نشخوار گذشته...
خاطره هم تورش داره تورش خاطره !! اما نه اينبار
وقتي بعد از سال ها خوابشو ببيني وقتي هنوزم همون قيافه بياد جلوي چشمت هنوز همون صدا تو گوشت بپيچه وقتي ببيني هنوز نقش خيالش پاك نشده اونوقته كه بايد چشماتو ببندي و بگي ‹‹ اين نيز بگذرد ››...

2002-05-09T21:03:00.000-07:00

به قرب مي نگر تا انس زايد به عظمت مي نگر تا حرمت فزايد ميان اين و آن منتظر مي باش تا سبق عنايت خود چه نمايد؟
( خواجه عبدالله)

2002-05-08T11:34:00.000-07:00

به ميمنت و مباركي صيغه نامه هاي دو برگي در قم توزيع شد (بخوانيد) اونوقت مردم ميگن كشور پيشرفت نداره! اين اگه پيشرفت نيست پس چيه؟!

2002-05-05T12:09:00.000-07:00

باز هم از شعبان جعفري (بخوانيد)

2002-05-05T11:42:00.000-07:00

ذوست عزيز ما خانم ايران دوست هم به درد وبلاگ نويسي مبتلا شدن
درد وبلاگي كشيدم كه نپرس...
يه سري به ايشون بزنيد

2002-05-04T11:27:00.000-07:00

يه ايميل از يه آقايي از طايفه، وبلاگ خوانان داشتم كه گفته بود بيخيال اين شعبون بي مخ بشو همه مي دونن اين از چه قماشي بوده!
فرمايشات ايشون درست اما وقاحت بعضي ها كفر آدم رو در مياره.
يه آقاي محترم هم كه نوشته وقتي كتاب خاطرات خلخالي چاپ ميشه اين كتاب هم بايد چاپ بشه . البته گرته برداري تو هر زماني هست اگه خلخالي تو اون كتاب هر چي خواسته گفته حتي تاريخ هرودت رو هم تحريف كرده ديگه يه آدم به اصطلاح روشنفكر نيومده اول كتابش يه مقدمه، پر طمطراق بنويسه!
آخ چقدر دلم مي خواست اين سايت امكانش رو داشت و اينجا به ياد موريكونه آهنگ به خاطر يك مشت دلار رو پخش ميكردم
دلارهايي كه يه بار باعث ميشه يه نويسنده كتابي چاپ كنه و بگه كوروش يهودي بوده و اين صهيونيستها بودن كه پايه گذار سلسله، هخامنشيان بودن يه بار هم شعبون بي مخ رو بلند طبع؛‌ تيز هوش؛ محتاط و محافظه کار؛‌ شوخ طبع و نکته سنج؛اهل شعر و شاعري و... ‌ مي كنه....

2002-05-02T23:48:00.000-07:00

اين هم يك دفاعيه براي آقاي شعبان جعفري (اينجا) و پاسخي به آن (اينجا)
اينم يه نقد ديگه بر كتاب خانم سرشار (اينجا)
ببينم كسي يادش رفته كه به ايشون لقب بي مخ را داده بودن!
جالب اينجاست تو مصاحبه با ايشون وقتي مجري برنامه از آقا بي مخ پرسيد هنوزم حاضر هست كه يه ستاد انتخاباتي رو بهم بريزه نگفت نه بلكه پاسخ داد ديگه پير شدم و اين كارا از دستم نمياد!!!
از اون جالبتر اينكه اين آقا مدعي هست كه اصلا’’ چاقو كش نبوده!!! يه پيرمرد اهل ذوق كه اون روزا رو خوب به خاطر داره خيلي جدي گفت راست ميگه اين قمه دست مي گرفت و كاري با چاقو نداشت:D

2002-05-02T22:06:00.000-07:00

چون كه تقدير چنين است چه تدبير كنم

2002-05-02T11:29:00.000-07:00

اينم از دوست لامكان من ---> <بي جا>
طفلكي تو اينترنت هم بي جا مونده و هنوز اسمش تو ليست وبلاگها قرار نگرفته.
ثواب داره يه لينك ازش تو وبلاگ خودتون قرار بدين شايد طفلكي از آوارگي نجات پيدا كنه.
اما از الان بگم من هيچ مسئوليتي در قبال نوشته هاي ايشون ندارم

2002-04-29T12:34:00.000-07:00

اينم يه نظر ديگه در مورد شعبان جفري بخوانيدش

2002-04-29T11:25:00.000-07:00

دختر عموي پسر عموم ياذي از ما كرده (جستجوگر)اما آخه مگه واقعا’’ پيدا ميشه؟

2002-04-26T11:20:00.000-07:00

6 ارديبهشت نديدم كسي يادي از سيمين كنه!!
امروز روز تولد خانم دانشور اما جايي حرفي از ايشون نشد .نا خدا آگاه ياد مولانا افتادم
گهي خوشدل شوي از من كه ميرم
چرا مرده پرست و خصم جانيم
چو بر گورم بخواهي بوسه دادن
رخم را بوسه ده اكنون همانيم

راستي منتظر جلد سوم كتاب جزيره، سرگرداني باشيد كه در راهه

2002-04-21T11:48:00.000-07:00

اگه كسي قاصدك رو ديد بهش بگه:
قاصدك دشت نقره فام اين بود جواب اون سلام؟

2002-04-19T06:10:00.000-07:00

اگه قاصدك آزاده چيكه رو تو تهران نديده بود ميگفتم آزاده هموني هست كه من ميشناسم!
چقدر حرف زدن اين دو تا آزاده شبيه همه!!!

2002-04-19T02:54:00.000-07:00

با تمام ارادتي كه به فرويد دارم خوابهام رو هيچوقت با معيارهاي اون تعبير نمي كنم و از يونگ و هورناي كمك مي گيرم.
خواب ديشبم جالب بود محتواش نه ! از اين جهت جالب بود كه يه نفر حاضر تمام دنيا رو بده تااين خواب تعبير بشه و يكي حاضر تمام دنيا رو خراب كنه تا تعبير نشه!!!
چقدر دنيا حقير و نوع بشر هم از اون حقيرتر

2002-04-19T02:42:00.000-07:00

بعد از دو هفته روزه، اينترنتي دوباره آلودش شدم:(
وبلاگ ها رو ديدم اول از همه از دوستانم شروع كردم
قاصدك كه مصدوم شده
كتابدار هنوز نگفته با يوسا چه كرده؟
تارا كه هيچ در هيچ
جستجوگر كه تازه مشغول شده
بامداد كه كماكان مطالب زيبايي مي نويسه
و ...

2002-04-08T21:35:00.000-07:00

بي ماشيني گاهي محاسني هم داره از جمله شنيدن حرفاي ديگران!
امروز تو تاكسي يه دختر پسر سوار شدن از قيافهء دختره معلوم بود كه وضعيت مالي خوبي داره و پسره از طبقهء متوسط در خلال حرفها اين خانم اشاره كرد كه در منطقهء (شما فرض كنيد) جردن سكونت داره و آقا پسر (باز هم فرض كنيد) تهران پارس .
بعد از مدتي اين آقا شروع كرد از خوبي محلشون تاريخ احداثش و بافت منطقه صحبت كردن و عجيبه كه من بعد از ساليان دراز سكونت در اونجا اين چيزا رو نمي دونستم!!! و سپس شروع به تعريف از كلاس!!!! ساكنين اونجا كرد يه قسمتي از حرفاشو براتون نقل مي كنم(نقل به كلامست)‌:
اينجوري برات بگم كه اونجا پسرا كه با دخترا قرار دارن امكان نداره با تيپ اسپرت برن حتما’’ كت شلوار و كراوات !! مثلا’’ دوستاي خودم اگه امروز با يكي آشنا بشن فردا كه قرار بذارن حتما’’ كت شلوار مي پوشن كراواتشون رو هم ست ميكن با لباسشون پيرنم از اين چار خونه ها نمي پوشنا .حتما’’ پيرن يه دست تنشون مي كنن!!
آره ميخواست هر طوري كه مي تونه ثابت كنه كه محل زندگيش يه جاي خيلي با كلاسه!!!
خيلي جلو خودمو گرفتم كه بهش نگم : داداش من 27 سال اونجام پس چرا اين چيزا رو نديدم!!
جالب اينكه خودش بدون كت شلوار و كراوات اومده بود:D

به راستي چرا ما مي خواهيم خود را چيز ديگري نشون بديم؟!چرا فكر مي كنيم بايد به دروغ خود را چيز ديگري نشون بديم؟!مثلا’’ مي خواهيم كم نياورده باشيم؟!
چرا خويشتن خويش را باور نداريم ؟

2002-04-04T10:49:00.000-08:00

اينم از تارا خانم بالاخره تشريف آوردن

2002-03-31T10:09:00.000-08:00

اين چند روز فرصتي شد كه سري به وبلاگ دوستان بزنم .چند مطلب به نظرم جالب آمد:
اول اينكه حتما به وبلاگ شهرزاد خانم با نام كتاب سر بزنيد ايشون در اين وبلاگ اقدام به معرفي كامل بعضي كتابها نموده و قسمتي از كتاب را هم براي نمونه نقل ميكنه البته اين كتابها معمولا تازه هاي نشر نيست ولي حسن سليقهء ايشون در انتخاب و معرفي كتابها ديدني هست. با اجازهء ايشون لينك اين وبلاگ رو اينجا قرار ميدم
دومين مطلب اينكه يكي از سروران عزيز در وبلاگ خودشون معترض بودن كه چرا فلاني از شعرهاي ابي وسياوش قميشي نوشته مگه ما حافظ و خيام و ... را نداريم...
البته من وبلاگ مورد نظر رو نديدم اما تا جايي كه من ميدونم ابي تا حالا يك بيت هم شعر نسروده!! خوبه كه حداقل نام ترانه سرا را ذكر ميكردن! و ضمنا’ چه اشكالي داره ؟مگه وجود شهريار قنبري با حافظ منافاتي داره؟ مگه ايندو الزاما’ متضاد هم هستن؟
مطلب ديگر كه خيلي باعث تأسف من شد كشمكش ها و تنشهاي ميان وبلاگ نويس ها بود. به راستي چرا؟؟!!
چهارمين مطلب---> وبلاگ عمومي
به اين دوستان عزيز به خاطر طنز شيرينشان تبريك ميگم و اميدوارم ذهنشون همواره پويا باقي بمونه

2002-03-31T10:03:00.000-08:00

آقاي كتابدار نگفت با يوسا كنار اومد يا نه؟! اميدوارم كه از او خوشش اومده باشه اينجوري بي حساب ميشيم من از يوسا خوشم نمياد ايشون هم از ماركز!

2002-03-31T09:41:00.000-08:00

گل در بر و مي در كف و معشوق به كام است
سلطان جهانم به چنين روز غلام است

2002-03-28T21:01:00.000-08:00

بيلي وايلدر در گذشت

2002-03-28T10:06:00.000-08:00

آدم خيلي حقيره...

2002-03-26T19:48:00.000-08:00

قاصدك صدا هم داره
باور كنيد!
اصلا هم لهجهء اصفهاني نداره

2002-03-24T05:12:00.000-08:00

سالهل پيش كتاب مزامير(زبور داوود ) رو داشتم كتاب چاپ روسيه بود و با حروف چيني خاص اونا .به هر حال به دليلي اين كتاب همراه با يه سري ديگه از كتابا از دست رفت.
امروز اين كتاب رو تونستم online بگيرم و كلي ذوق كردم اگر دوست داشتيد مي توانيد كتاب رو اينجا دريافت كنيد

2002-03-24T01:05:00.000-08:00

امان از تابوهاي اجتماعي و تضادهاي ناشي از آن.
تو روان پزشكي يه بحث هست در مورد اينكه هر اجتماعي كه تابوهاش بيشتر باشه ميزان روان رنجوري (يا همون neurosis) درش بيشتره .
جامعهء ما هم كه سرشار از تابو ها هست .
و مخصوصا در مورد نسل جديد اين مشكل بيشتر خودشو نشون ميده .وقتي كه نياز ها و باورهاي يك جوون در برابر ذهنيتهاي جامعه و خانواده قرار ميگيره .
و conflict ناشي از اون خودش رو به انواع و اقسام اشكال نشون ميده.
خب در اين جور مواقع چه كاري ميشه انجام داد؟
براي پاك كردن باورهايي كه ساليان سال با چكش به صورت وحي منزل در مغز كسي فرو كردن چقدر زمان و انرژي لازمه؟
براي رهايي از آن؟
...

2002-03-22T10:46:00.000-08:00

بهار بهار صدا همون صدا بود
صداي شاخه ها و ريشه ها بود
بهار بهار چه اسم آشنايي
صدات مياد اما خودت كجايي
وا بكنيم پنجره ها رو يا نه
تازه كنيم خاطره ها رو يا نه
بهار اومد لباس نو تنم كرد
تازه تر از فصل شكفتنم كرد
بهار اومد با يه بغل جوونه
عيد و آورد از تو كوچه تو خونه
حياط ما يه غربيل
باغچهء ما يه گلدون
خونهء ما هميشه منتظر يه مهمون
بهار بهار يه مهمون قديمي
يه آشناي ساده و صميمي
يه آشنا كه مثل قصه ها بود
خواب و خيال همه بچه ها بود
يادش بخير بچگيا چه خوب بود
حيف كه هنوز صب نشده غروب بود
آخ كه چه زود قلك عيديامون
وقتي شكست باهش شكست دلامون
بهار اومد برفا رو نقطه چين كرد
خنده به دل مردگي زمين كرد
چقدر دلم فصل بهار و دوست داشت
وا شدن پنجره ها رو دوست داشت
بهار اومد پنجره ها رو وا كرد
منو با حسي ديگه آشنا كرد
يه حرف كه از حرفاي من كتاب شد
حيف كه همش سؤال بي جواب شد
دروغ نگم هنوز دلم جوون بود
كه صب تا شب دنبال آب و نون بود

2002-03-21T20:13:00.000-08:00

چرا؟فقط بگو چرا؟

2002-03-21T19:42:00.000-08:00

سال نو مبارك

2002-03-18T11:45:00.000-08:00

لحظه ديدار نزديك است
باز من ديوانه ام، مستم
باز مي لرزد دلم، دستم
باز گوئي در جهان ديگري هستم

هان! نخراشي به غفلت گونه ام را، تيغ
هاي، نپريشي صفاي زلفكم را، دست
و آبرويم را نريزي دل!

لحظه ديدار نزديك است

2002-03-18T11:41:00.000-08:00

به‌ ‌هر ‌اند‌ازه‌ كه‌ بيگانه‌و‌ار
به‌ شانه‌ برت‌ سر نهم‌
سنگ‌بار‌ى‌ ‌آشناست‌
سنگ‌بار‌ى‌ ‌آشناست‌ ‌غم‌.

2002-03-15T11:46:00.000-08:00

كوچه هاي لعنتي...

2002-03-15T11:44:00.000-08:00

من از اون آسمون آبي ميخوام
من از اون شبهاي مهتابي ميخوام
دلم از خاطره هاي بد جدا
من از اون وقتاي بيتابي ميخوام

من ميخوام يه دسته گل به آب بدم
آرزوهامو به يه حباب بدم
سيبي از شاخهء حسرت بچينم
بندازم رو آسمون و تاب بدم

مثل يك دسته گل اقاقيا
دلمو باز ميكنه
بيا بيا
تو ميري پشت علفها گم ميشي
من ميمونم و گل اقاقيا

من ميمونم و گل اقاقيا

2002-03-08T11:23:00.000-08:00

آفتاب.كيوان.ناز!

2002-03-07T11:25:00.000-08:00

اينم از ساربان سرگردان
امان از انسان و سرگشتگيهاش
به نظر من جزيرهء سرگرداني از اين كتاب قشنگتر بود اين دومي يه كمي زيادي شاعرانه شده بود...
اما كدوم قلمي ميتونه سرگشتگي يه انسان رو به رشتهء تحرير بكشه؟و كدوم قلمي هست كه نگارشي از سرگشتگي نداشته باشه؟
خب شما كداميك از شخصيتهاي اين كتاب بيشتر به دلتون نشست؟
سليم كه نماد عقل سليم بود يا مراد كه پاكدل و بي دل بود ؟
عشرت كه زندگيش در عشرت خلاصه ميشد؟
هستي كه همون هستي بود؟
يا فرهاد كه عاقبت تيشه به فرق خود كوفت؟
يا ....؟

2002-03-06T11:25:00.000-08:00

شايد كسي را كه با او خنديده اي فراموش كني،
اما هرگز كسي را كه با او گريسته اي
از ياد نخواهي برد.
( جبران خليل جبران)

2002-03-06T11:23:00.000-08:00

چرا؟!

2002-03-05T11:05:00.000-08:00

عشق اين نيست كه بخواهي با كسي زندگي كني
عشق اين است كه بدون او نتواني زندگي كني

2002-03-04T12:31:00.000-08:00

هميشه در زندگي سعي كنيد آن چيزهايي را كه دوست داريد به دست بياوريد وگرنه مجبور خواهيد شد آن چيزهايي را كه به دست آورده ايد دوست بداريد
(برنارد شاو)